Kunstroute Open stal

PODIUM OPEN STAL

Tijdens de weekenden van Open Stal kunt u genieten van live muziek op het dorpsplein. Op zaterdag- en zondagmiddag van 15.30 tot 18.00 uur.  

Hieronder vindt u de playlist van 2022:

  Band

za. 23 juli

Five Brothers

zo. 24 juli

Jorby
za. 30 juli

Mood Indigo

zo. 31 juli De sfeerheren
za. 6 augustus Stephanie Struijk

zo. 7 augustus

The Alluring Ajettes
za. 13 augustus Mylène de la Hay over de Vloer
zo. 14 augustus Chachachalina
za. 20 augustus Glotzbach Trio
zo. 21 augustus Manito


Het Kwartet Five Brothers is begonnen als project rond de muziek van baritonsaxofonist Gerry Mulligan die in de jaren 50 en 60 furore maakte met zijn concept van pianoloze kwartetten. Five Brothers heeft ook deze klassieke Mulligan-bezetting met de kenmerkende transparante, lichte sound. Het repertoire van de band bestaat uit beroemd geworden stukken uit die periode zoals 'Five Brothers', 'Bernie’s tune' en 'Line for Lyons' en stukken uit de 'Cool'-periode.
 
Dat het venster op de wereld van deze band niet ophoudt bij Mulligan en de 'Cool'-school blijkt wel uit nieuw repertoire dat de band steeds toevoegt. Daaronder zitten stukken van o.a Mischa Mengelberg, Herbie Nichols en van Blinxma en Van Erk: een verrassend allegaartje waarbij men alle mogelijkheden van deze bezetting uitprobeert. Dat was inmiddels op tientallen jazzpodia en festivals te horen.

Jorby is een energieke band die voornamelijk eigen werk speelt. De band klinkt fris en grooved lekker. De composities zijn doorspekt met sterke melodieën en wat stijl betreft variërend van fusion, soul & jazz tot concept-muziek.Tijdens Open Stal worden er 2 sets gespeeld met louter en alleen originals op het repertoire zodat er voor de luisteraar veel nieuws valt te ontdekken!

Mood Indigo Drummer Johannes Blanksma (Roadhouse, Novo Band), zanger/gitarist Rob Taekema (Fruitcake, TBF) en bassist Wytze van der Meer (Twarres, Elske deWall) spelen onder de naam Mood Indigo al jarenlang sfeervolle muziek met invloeden uit de jazz, soul, en rhythm & blues. "De meest compacte showband van Nederland" is misschien wel het beste predicaat dat deze band verdient: met één van de meest soulful leadzangers en de grootste percussie-specialist van ons land in de gelederen is deze topformatie in staat te schitteren op het grote, maar ook op het kleine podium. Rob Taekema Zijn stem werd al menigmaal vergeleken met die van Michael Macdonald: warm, soulful en krachtig. Dat is zeker geen overstatement, want deze zanger/gitarist was jarenlang de drijvende kracht achter de band Fruitcake, waarmee hij in de jaren 80 de hit "My Feet Won't Move" scoorde. De Dance- en soulclassics die een flinke dosis testosteron nodig hebben worden door Rob van de juiste portie voorzien. Johannes Blanksma Johannes was na zijn studie aan het conservatorium jarenlang succesvol met de Novoband en werkte onder andere nauw samen met veel bekenden uit de Nederlandse muziekwereld zoals bijvoorbeeld Ferry van Leeuwen, die voornamelijk bekend is geworden door zijn werk voor Marco Borsato. Bij Mood Indigo verzorgt hij een wervelende aanvulling op de drums en de percussie-instrumenten Wytze van der Meer Het baswerk van Wytze klopt als een passievol hart als de beat bij vele bands, zoals bij Elske DeWall, Souldada en Nynke Laverman. Ook bij Mood Indigo is het genieten van deze vindingrijke en virtuoze bassist. Naast zijn muzikantenbestaan werkt Wytze als muziektherapeut met mensen met een verstandelijke handicap.

Al vele jaren spelen accordeonist Tony Roël en contrabassist Joris Bijleveld samen als De Sfeerheren. Zowel vocaal als instrumentaal staan beide heren hun mannetje en met onder andere Franse musette’s, Argentijnse tango’s, zigeunermuziek, jazz en Engelstalige evergreens, Zuid-Amerikaanse, Ierse, Griekse, Spaanse, Duitse en Italiaanse muziek. Maar natuurlijk ook met Hollandse liedjes en meezingers op het repertoire, wordt er een zeer gevarieerd programma gespeeld.

Stephanie Struijk schrijft persoonlijke verhaaltjes in liedjes. Misschien ken je haar nog wel onder de naam ‘Stevie Ann’, ze bracht toen op 18-jarige leeftijd haar debuutalbum uit waarmee ze onder andere op Pinkpop stond. In 2016 schreef ze samen met Daniël Lohues haar eerste album in het Nederlands tijdens een roadtrip door Amerika, waar Stephanie een tijdje gewoond en gewerkt heeft. Tijdens deze reis van Los Angeles naar Minneapolis merkten ze dat de liedjes zich het beste lieten vertellen in haar eigen taal. Het werden liedjes die gaan over het maken van een nieuw begin, verlangen naar thuis, en de magie van geluksmomenten. Deze switch is haar goed bevallen, en er kwamen meer liedjes in de moerstaal uit de pen gerold. Liedjes over haar geboortegrond, Limburg, en hoe het was geweest als ze daar was gebleven. De zin “Zoek ik nou een plek met een tuintje en een hek, of een gevoel waar ik mezelf naartoe kan brengen” uit ‘Bijna thuis’ is kenmerkend voor haar troubadour’s leven. En Stephanie slaat met haar nieuwe album 'Fijn zo’, dat na de zomer uitkomt, weer een nieuw hoofdstuk open in het Nederlands. Ze gaat door waar ze gebleven was, soms dromerig terugkijkend naar vroeger, maar de focus ligt vooral op verhalen die verder willen en liedjes die troost geven en de tijd misschien heel even stil doen staan.

The Alluring Ajettes is een formatie rond drie frontladies met een voorliefde voor vocale harmonieën. Op hun repertoire staan vele mooie liedjes uit de jaren '20 tot eind jaren '50. De dames kiezen hun eigen favoriete jazz-, swing- en blusliedjes, herkenbare tunes van bijvoorbeeld the Boswell Sisters, Fats Waller, Louis Armstrong, the Andrews Sisters, en natuurlijk Ella en Billie en arrangeren die voor driestemmige zang. The Alluring Ajettes zijn opgericht in 2013 door Margriet Bruggemans, Marieke Eerelman en Marit van Raalte en staan onder artistieke leiding van bandleider en arrangeur Reinder van Raalte. Op een avond, in de tuin bij een kampvuur, zaten ze te luisteren naar de Amerikaanse singer-songwriter A.J. Croce, wiens vroege albums de sfeer ademen van oude jazz, blues en swing. Het idee ontstond om rond deze muziek een band op te richten. Na succesvol zijn liedjes naar hun hand te hebben gezet kregen ze de smaak te pakken. Er bestond immers nog zoveel meer prachtigs in die stijl!

Journaliste/zangeres/televisiemaakster Mylène de la Haye brengt een feestelijke combinatie van eigen Nederlandstalige nummers en vertalingen van ‘onvertaalbare’ popklassiekers. Ze zingt, doet percussie en ontpopt zich als de meest enthousiaste kazoo speler van het westelijk halfrond. In de slipstream van Mylène vinden we bijzondere begeleidende musici. Muzikale duizendpoot Jina Sumedi speelt toetsen, accordeon, ukelele, banjo en nog wat illustere muziekinstrumenten uit verre landen. Snarenvirtuoos Remy Vogel kan alles met z’n gitaar. Van boerenrock tot slide tot gipsyjazz tot vunzige delta blues. En Peter van Eick is de drijvende kracht, de motor die altijd aan is en die steevast met een grote smile op z’n smoel op het podium staat.

De Nederlandse latinband ChaChaChalina komt grotendeels uit Den Haag. Het begon allemaal met de originele 4 bandleden die de liefde voor salsamuziek deelden en elkaar vonden op het conservatorium van ArtEZ. Onlangs voegden grootmeester-percussionist Gerardo Rosales en groottrombonist Yiannis Marinos zich bij de groep en dat maakt het 6. Hun repertoire bevat originele muziek, variërend van latinjazz tot Cubaanse moderne timba. Hun EP – uitgebracht in juli 2021 – slaat enorm aan. Nu zijn ze dan ook druk bezig met het afronden van hun debuutalbum, wat ze deze zomer doen!

Glotzbach Trio is een gloednieuw power trio uit Utrecht. Hun overtuigende mix van 60's R&B, Blues, Funk and Rock doet je de waan van de dag even vergeten. Glotzbach Trio staat voor solide grooves en een energieke performance. Een feest van herkenning voor liefhebbers van artiesten als Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan and The Rolling Stones.
 

Manito De Spaanse gitaar is voor Manito een verlengstuk van zijn ziel. Hij combineert flamenco met zigeuner traditionals op een onnavolgbare manier met veel expressie en een prachtige klankkleur. Geïnspireerd door zijn oom, die piano en gitaar speelde, is Manito in zijn 7e levensjaar begonnen met muziek maken. Later ontwikkelde hij zijn eigen stijl op de flamencogitaar. Zijn naam is een verwijzing naar de Franse gitaarlegende ‘Manitas de Plata’. Manito speelt naar eigen zeggen ‘hoe de sterren staan en de wind waait’. Zijn spel is intuïtief en rijk aan diverse invloeden. De rumba uit de Camargue loopt als een rode draad door zijn muziek.  Met zijn verhalende improvisaties houdt Manito een dialoog met zijn publiek. Geen enkel optreden is hetzelfde. Wat op het moment ontstaat is belangrijker dan de traditie. Het bitterzoete karakter in zijn muziek is de weerklank van het leven; trieste- en vreugdevolle momenten zoeken een uitweg via zijn gitaar.