Kunstroute Open stal

PODIUM OPEN STAL


Helaas hebben we vanwege coronamaatregelen moeten besluiten het muziekprogramma op de zaterdag- en zondagmiddagen af te gelasten. Dit vinden we bijzonder spijtig. We willen u de playlist niet onthouden. 

Hieronder vindt u de playlist:

  Band

 

Hillbilly Hayride

 

Jorby
 

Brenda Frans Trio

  Stephanie Struijk
  Mylène over de vloer

 

Level 42 Experience
  Five Brothers
  Bricquebec
  De Sfeerheren
  The Burnin' Buritos


Hillbilly Hayride, een blue grass band uit het de Peel. De nummers van de Hillbillies staan bol van gebroken harten, drank en andere ellende, toch word je van hun muziek vrolijk. Met een aanstekelijk enthousiasme serveren ze hun blue grass muziek zoals het hoort: puur en oprecht. Meerstemmige vocalen maken het geluid van de banjo, mandoline, contrabas, gitaar, ukelele en lapsteel compleet.

Jorby is een energieke band die voornamelijk eigen werk speelt. De band klinkt fris en grooved lekker. De composities zijn doorspekt met sterke melodieën en wat stijl betreft variërend van fusion, soul & jazz tot concept-muziek.Tijdens Open Stal worden er 2 sets gespeeld met louter en alleen originals op het repertoire zodat er voor de luisteraar veel nieuws valt te ontdekken!

Brenda leidt als zangeres een vrijmoedig reizend bestaan tussen jazz, soul en wereldmuziek, met soms een uitstap daarbuiten. Wat steeds blijft is het warme timbre, de natuurlijke timing, de intensiteit van haar stem. Dat alles stelt zij in dienst van dat bijzondere vermogen: de ander te raken, te bereiken. 

Stephanie Struijk schrijft persoonlijke verhaaltjes in liedjes. Misschien kent u haar nog wel onder de naam ‘Stevie Ann’, ze bracht toen op 18-jarige leeftijd haar debuutalbum uit waarmee ze onder andere op Pinkpop stond. In 2016 schreef ze samen met Daniël Lohues haar eerste album in het Nederlands tijdens een roadtrip door Amerika, waar Stephanie een tijdje gewoond en gewerkt heeft. Tijdens deze reis van Los Angeles naar Minneapolis merkten ze dat de liedjes zich het beste lieten vertellen in haar eigen taal. Het werden liedjes die gaan over het maken van een nieuw begin, verlangen naar thuis, en de magie van geluksmomenten. 
Deze switch is haar goed bevallen, en er kwamen meer liedjes in de moerstaal uit de pen gerold. Liedjes over haar geboortegrond, Limburg, en hoe het was geweest als ze daar was gebleven. De zin “Zoek ik nou een plek met een tuintje en een hek, of een gevoel waar ik mezelf naartoe kan brengen” uit ‘Bijna thuis’ is kenmerkend voor haar troubadour’s leven.  

Journaliste/zangeres/televisiemaakster Mylène de la Haye brengt een feestelijke combinatie van eigen Nederlandstalige nummers en vertalingen van ‘onvertaalbare’ popklassiekers. Ze zingt, doet percussie en ontpopt zich als de meest enthousiaste kazoo speler van het westelijk halfrond. In de slipstream van Mylène vinden we bijzondere begeleidende musici. Muzikale duizendpoot Jina Sumedi speelt toetsen, accordeon, ukelele, banjo en nog wat illustere muziekinstrumenten uit verre landen. Snarenvirtuoos Remy Vogel kan alles met z’n gitaar. Van boerenrock tot slide tot gipsyjazz tot vunzige delta blues. En Peter van Eick is de drijvende kracht, de motor die altijd aan is en die steevast met een grote smile op z’n smoel op het podium staat.

De Engelse funkband Level 42, met zanger/bassist Mark King, inspireerde L’dia On Bass om basgitaar te gaan spelen. De speciale ‘slaptechniek’ (met de duim op de bassnaren slaan) beheerste zij al snel en zo werkte L’dia o.a. met Marcus Miller, Victor Bailey, Toots Tielemans en tourde o.a. met Edsilia Rombley. Ze speelde samen met baslegende Larry Graham, raakte een grote hit op YouTube (wat haar o.a. een Sandberg en Fender-endorsement opleverde), verhuisde naar het westen en maakt al een aantal jaren deel uit van de clan van Trijntje Oosterhuis, Berget Lewis, Candy Dulfer, Edsilia Rombley etc. Met deze knetterende carrière als muzikant was het nu weer tijd om haar oude helden te eren. Zo ontstond “Level 42 Experience”.
Een band die dezelfde passie deelt qua muziek plus een hechte vriendschap sinds de jaren 80. De bandleden van Level 42 experience hebben inmiddels ieder een eigen carriere en vanwege grote drukte zetten ze “Level 42 Experience” op een laag pitje, maar nu begint het weer te kriebelen en gaan ze weer helemaal los. De liefde voor de muziek! 

Het Kwartet Five Brothers is begonnen als project rond de muziek van baritonsaxofonist Gerry Mulligan die in de jaren 50 en 60 furore maakte met zijn concept van pianoloze kwartetten. 
Five Brothers heeft ook deze klassieke Mulligan-bezetting met de kenmerkende transparante, lichte sound. Het repertoire van de band bestaat uit beroemd geworden stukken uit die periode zoals “Five Brothers”, “Bernie’s tune” en “Line for Lyons” en stukken uit de “Cool”-periode.
Dat het venster op de wereld van deze band niet ophoudt bij Mulligan en de “Cool”-school blijkt wel uit nieuw repertoire dat de band steeds toevoegt. Daaronder zitten stukken van o.a Mischa Mengelberg, Herbie Nichols en van Blinxma en Van Erk: een verrassend allegaartje waarbij men alle mogelijkheden van deze bezetting uitprobeert. Dat was inmiddels op tientallen jazzpodia en festivals te horen.

Bricquebec, volgens muziekhistorici één van de oudste Friestalige bands, is na een sabbatical van ruim 10 jaar weer helemaal terug.
 De Friestalige rockband begon in 1986 en kende door de jaren heen veel bezettingswisselingen. De band heeft in die jaren 5 albums uitgebracht. De groep werd vooral bekend van nummers als Strjitlizzer, Salang lyn en Dyn Stapke. Vaste leden in deze periode waren Else van der Greft (zang), Marius Bamberger (bas), Jan Roorda (toetsen) en Gert Scheffer (gitaar). Na de CD Nachtrave, met op drums Gilbert Terpstra, ging de band in 2008 definitief uiteen.
Voor haar deelname aan Liet 2018 vroeg Else ex-leden van Bricquebec haar te begeleiden. Dit smaakte naar meer en Bricquebec 5.0 was geboren. Anno 2021 bestaat de groep uit Else, Marius, Jan, Gilbert en jongste aanwinst Rinze.

Al vele jaren spelen accordeonist Tony Roël en contrabassist Joris Bijleveld samen als De Sfeerheren. Zowel vocaal als instrumentaal staan beide heren hun mannetje en met onder andere Franse musette’s, Argentijnse tango’s, zigeunermuziek, jazz en Engelstalige evergreens, Zuid-Amerikaanse, Ierse, Griekse, Spaanse, Duitse en Italiaanse muziek. Maar natuurlijk ook met Hollandse liedjes en meezingers op het repertoire, wordt er een zeer gevarieerd programma gespeeld.

The Burnin'Burritos spelen 'Mexicana', ofwel Mexicaans-Amerikaanse rootsmuziek. Grotendeels Spaanstalig, uiterst dansbaar, theatraal, sentimenteel, brutaal en met een flinke dosis humor. De zon brandt. De hete woestijnwind geselt. De cantina, de cactus en de ratelslang zijn nooit ver weg. Durf je het aan?!